Als mijn voorlaatste een D wordt, dan ga ik met de meisjes kamperen
Het is een mooie zomeravond en ik zit samen met mijn vriendinnen in de tuin te genieten van het warme weer. We hebben het over van alles en nog wat, maar al snel komt het gesprek op het onderwerp dat ons allemaal bezighoudt: het spel waar we al wekenlang aan meedoen.
Het spel is simpel maar verslavend: je moet een zin bedenken waarbij elke keer de voorlaatste letter van het vorige woord de eerste letter van het nieuwe woord is. Het is een uitdaging om steeds weer nieuwe woorden te bedenken en het spel gaande te houden. Maar het is vooral ontzettend leuk en gezellig om samen met je vriendinnen te spelen.
En dan komt mijn beurt. Ik denk diep na over welk woord ik ga kiezen. En dan weet ik het: als mijn voorlaatste een D wordt, dan ga ik met de meisjes kamperen. Ik zeg de zin hardop en mijn vriendinnen kijken me verbaasd aan. “Ga je echt kamperen als dat gebeurt?”, vragen ze lachend. Ik knik en we lachen allemaal om de absurditeit van de zin.
Maar toch, ergens in mijn achterhoofd hoop ik stiekem dat mijn voorlaatste inderdaad een D wordt. Want hoe leuk zou het zijn om met mijn vriendinnen een weekendje te gaan kamperen? De gedachte aan lachende gezichten, gezellige avonden bij het kampvuur en mooie herinneringen die we samen zullen maken, maakt me enthousiast.
En dus gaan we door met het spel, hopend dat mijn voorlaatste inderdaad een D zal worden. En wie weet, misschien wordt mijn droom wel werkelijkheid en gaan we binnenkort met zijn allen op avontuur in de natuur. Ik kan niet wachten!