Dat vlindertje zat al jong in het klooster
Dat vlindertje zat al jong in het klooster. Het kleine wezentje werd gevonden in de tuin van het klooster, helemaal alleen en kwetsbaar. De nonnen besloten om het vlindertje te adopteren en te verzorgen. Ze gaven het de naam ‘Lieve’, vanwege haar zachte en vriendelijke uitstraling.
Lieve groeide op in het klooster, omringd door de liefdevolle zorg van de nonnen. Ze leerde vliegen en fladderen tussen de bloemen in de tuin, en werd al snel een bekend gezicht in de omgeving. Mensen van heinde en verre kwamen naar het klooster om het bijzondere vlindertje te zien.
Lieve was niet zomaar een vlinder. Ze leek een speciale band te hebben met de nonnen en de bezoekers van het klooster. Ze bracht troost en vreugde in moeilijke tijden, en haar aanwezigheid werd gezien als een teken van hoop en geluk.
Op een dag besloot Lieve om haar vleugels uit te slaan en de wijde wereld in te trekken. De nonnen waren verdrietig om afscheid te nemen van hun trouwe metgezel, maar ze wisten dat Lieve een missie had om anderen te inspireren en te verblijden.
En zo vloog Lieve de wereld in, op zoek naar avontuur en nieuwe ontmoetingen. Maar in haar hart bleef ze altijd verbonden met het klooster waar ze opgroeide, en de nonnen die haar liefdevol hebben verzorgd.
Dat vlindertje zat al jong in het klooster, maar haar ware thuis was overal waar ze vloog. Lieve zal altijd herinnerd worden als een bijzondere en magische verschijning, die vreugde bracht aan iedereen die haar pad kruiste.