Dat vlindertje zat al jong in het klooster
In het kleine dorpje aan de rand van het bos woonde een jong meisje genaamd Sofie. Ze was anders dan de andere kinderen in het dorp, want ze was altijd stil en teruggetrokken. Op een dag verdween Sofie spoorloos uit het dorp en niemand wist waar ze naartoe was gegaan.
Maanden gingen voorbij en op een dag verscheen Sofie weer in het dorp, maar ze was veranderd. Ze sprak niet meer en leek te zweven als een vlinder. De mensen in het dorp waren verbaasd en vroegen zich af wat er met haar was gebeurd.
Het bleek dat Sofie al op jonge leeftijd was opgenomen in een klooster, waar ze werd opgevoed door de nonnen. Daar had ze geleerd om te mediteren en te leven in stilte. Het klooster was haar thuis geworden en ze voelde zich gelukkig en vredig in de serene omgeving.
Sofie was veranderd in een vlindertje, dat zweefde door het dorp en de mensen om haar heen inspireerde met haar rust en sereniteit. Ze werd het symbool van vrede en harmonie in het dorp en de mensen keken naar haar op als een wijze leraar.
Het verhaal van dat vlindertje dat al jong in het klooster zat, werd doorgegeven van generatie op generatie en nog steeds herinneren de mensen zich de wijze les die Sofie hen heeft geleerd: dat vrede en sereniteit alleen te vinden zijn in stilte en meditatie. Sofie mag dan wel verdwenen zijn uit het dorp, haar geest blijft voortleven in de harten van de mensen die ze heeft geraakt.