De Merel veroorzaakte zonder mij een opstoot?
Het is een mooie zomeravond en ik zit rustig in mijn tuin te genieten van de laatste zonnestralen. Plotseling hoor ik een luide fluittoon en kijk omhoog om te zien waar het geluid vandaan komt. Tot mijn verbazing zie ik een prachtige merel hoog in de boom zitten, zijn borst fier vooruit en zijn veren glinsterend in het laatste licht van de dag.
De merel begint te zingen en zijn melodie is betoverend. Het lijkt alsof hij speciaal voor mij zingt, alsof hij mijn aanwezigheid opmerkt en zijn lied speciaal voor mij zingt. Ik voel me vereerd en ontroerd door zijn prachtige zang.
Maar dan gebeurt er iets vreemds. De merel begint steeds luider en agressiever te zingen, alsof hij boos is op mij. Zijn lied verandert van een lieflijke melodie in een scherpe, dreigende klank. Ik voel me ongemakkelijk en weet niet wat ik moet doen.
Plotseling vliegt de merel op en begint wild heen en weer te vliegen, zijn vleugels flapperend en zijn snavel open en dicht. Hij lijkt helemaal van streek te zijn en ik kan niet begrijpen wat ik hem heb aangedaan.
Uiteindelijk kalmeert de merel en landt weer in de boom, zijn borst nog steeds fier vooruit en zijn veren glinsterend in het licht. Hij begint weer te zingen, dit keer echter op een rustiger toon. Zijn melodie is nog steeds betoverend, maar nu lijkt hij vredig en rustig.
Ik realiseer me dat de merel waarschijnlijk gewoon zijn territorium verdedigde en zich bedreigd voelde door mijn aanwezigheid. Ik glimlach naar hem en bedank hem voor zijn prachtige zang, wetende dat hij gewoon zijn natuurlijke instincten volgde.
De merel heeft zonder mij een opstoot veroorzaakt, maar ik ben dankbaar voor zijn aanwezigheid en zijn mooie lied. Ik zal nog lang terugdenken aan deze bijzondere ontmoeting in mijn tuin.