Het was een rustige ochtend in het bos toen de vis plotseling iets glinsterends op de bodem van de rivier zag liggen. Nieuwsgierig zwom hij er naartoe en zag tot zijn verbazing een afgeschoten wapen liggen. De vis, die nooit eerder zoiets had gezien, staarde met grote ogen naar het vreemde object.
Hij kon niet begrijpen waarom mensen zoiets gevaarlijks in de rivier zouden gooien. Het wapen leek te glimmen in het zonlicht en de vis voelde een mengeling van angst en fascinatie. Hij kon zijn ogen niet van het wapen afhouden en bleef er een tijdje naar staren.
Plotseling voelde de vis een scherpe pijn in zijn zij. Een haak had hem gevangen en een visser trok hem uit het water. De vis spartelde wild en probeerde te ontsnappen, maar het mocht niet baten. De visser haalde hem uit het water en keek verrast naar de vis die naar het afgeschoten wapen staarde.
De vis werd op het droge gelegd en de visser haalde de haak uit zijn bek. Hij keek even naar het wapen op de bodem van de rivier en schudde zijn hoofd. “Wat een rare plek om zoiets gevaarlijks achter te laten,” mompelde hij.
De vis werd terug in het water gezet en zwom snel weg, nog steeds verbaasd over wat hij had gezien. Hij besloot om voortaan extra voorzichtig te zijn en goed op te letten wat er allemaal in zijn omgeving lag. Je wist ten slotte maar nooit wat voor gevaarlijke dingen mensen zomaar ergens neergooiden.