De vis keek me bars aan.
Toen ik op een zonnige dag langs de markt liep, viel mijn oog op een grote vis die me met een boze blik aankeek. Het leek bijna alsof hij me iets wilde vertellen. Verbaasd bleef ik staan en staarde terug naar de vis, die zijn mond leek te bewegen alsof hij wilde praten.
Ik kon mijn ogen niet geloven en dacht even dat ik misschien hallucineerde. Maar toen ik beter keek, zag ik dat de vis echt aan het praten was. Hij vertelde me dat hij al dagenlang gevangen zat in de kraam en dat hij dringend gered moest worden voordat het te laat was.
Met een mix van verbazing en angst keek ik om me heen, maar niemand leek te reageren op de pratende vis. Ik besloot om hem te helpen en vroeg de visverkoper om hem vrij te laten. De verkoper keek me vreemd aan, maar stemde uiteindelijk toe.
Ik nam de vis mee naar een nabijgelegen vijver en liet hem voorzichtig in het water glijden. Met een dankbare blik zwom de vis weg en verdween in de diepte van de vijver. Ik kon mijn geluk niet op en voelde me alsof ik zojuist een sprookje tot leven had gebracht.
Sinds die dag ben ik regelmatig teruggegaan naar de markt, hopend om de vis weer te zien. Maar tot op heden heb ik hem niet meer kunnen vinden. Toch zal ik die ene bijzondere ontmoeting nooit vergeten, waarbij een vis me bars aankeek en me om hulp vroeg. Het was een ervaring die ik voor altijd zal koesteren.