Een vreemde gast die de kaarsen dooft – Het mysterieuze verhaal van een ongenode gast
In een klein dorpje ergens in Nederland ging het gerucht rond over een vreemde gast die ‘s nachts de kaarsen doofde in de huizen van de inwoners. Niemand wist wie deze mysterieuze persoon was en waarom hij dit deed. De dorpsbewoners waren bang en begonnen te geloven dat het misschien wel een geest was die het dorp teisterde.
Op een koude herfstavond gebeurde het ook bij de familie De Vries. Terwijl ze rustig in de huiskamer zaten, hoorden ze plotseling een zachte stem die zei: “Ik ben hier om de kaarsen te doven.” Verbaasd sprongen ze op en zagen ze een vreemde figuur in de hoek van de kamer staan. Hij had een lange cape aan en een zwarte hoed op zijn hoofd.
De familie De Vries durfde niet te bewegen terwijl de vreemde gast rustig alle kaarsen in de kamer doofde. Toen hij klaar was, keerde hij zich om en verdween in het niets. De familie was in shock en wist niet wat hen overkwam.
De volgende dag vertelden ze het verhaal aan de andere dorpsbewoners en al snel verspreidde het verhaal zich als een lopend vuurtje door het dorp. Iedereen was bang en niemand durfde nog ‘s nachts zijn kaarsen aan te steken uit angst voor de vreemde gast.
Maar wat niemand wist, was dat de vreemde gast eigenlijk een oude man was die verdwaald was en per ongeluk in het dorp beland was. Hij was slechtziend en kon niet goed zien waar hij liep. Telkens als hij ‘s nachts door het dorp liep, doofde hij per ongeluk de kaarsen in de huizen.
Toen de dorpsbewoners hierachter kwamen, schaamden ze zich dat ze zo bang waren geweest voor een onschuldige oude man. Ze nodigden hem uit voor een kopje thee en vertelden hem dat het niet erg was dat hij per ongeluk de kaarsen doofde. De oude man was blij dat hij niet meer als mysterieuze vreemde gast werd gezien en de dorpsbewoners waren opgelucht dat er geen geest was die het dorp teisterde.
En zo eindigde het mysterie van de vreemde gast die de kaarsen doofde in het kleine dorpje ergens in Nederland. Het bleek allemaal een misverstand te zijn en de dorpsbewoners konden weer rustig slapen zonder bang te zijn voor bovennatuurlijke wezens.