Op 21 juli 1831 besteeg Leopold I de Belgische troon als eerste koning van België. Leopold I, geboren op 16 december 1790 in Coburg, Duitsland, was een lid van de Duitse adellijke familie van Saksen-Coburg en Gotha. Hij werd verkozen tot koning van België na de Belgische Revolutie van 1830, die leidde tot de onafhankelijkheid van België van Nederland.
Leopold I was een ervaren politicus en militair, en zijn benoeming tot koning werd gezien als een manier om stabiliteit en eenheid te brengen in het pas opgerichte koninkrijk België. Hij werd ingehuldigd als koning op 21 juli 1831 in Brussel, de hoofdstad van België, en nam de eed af om de grondwet van het land te respecteren en te beschermen.
Gedurende zijn regeerperiode werkte Leopold I hard aan het versterken van de nieuwe Belgische staat en het bevorderen van economische ontwikkeling en culturele groei. Hij streefde ook naar een neutrale positie in internationale aangelegenheden en zorgde voor goede betrekkingen met andere Europese landen.
Leopold I regeerde tot zijn dood op 10 december 1865, waarna zijn zoon Leopold II hem opvolgde als koning van België. Hij wordt nog steeds herinnerd als een belangrijke figuur in de Belgische geschiedenis en wordt vaak geprezen voor zijn bijdragen aan de opbouw van het moderne België.