Maar zo te horen kan hij blaffen.
Het is een veelvoorkomende uitspraak in Nederland: “Maar zo te horen kan hij blaffen.” Deze zin wordt vaak gebruikt om aan te geven dat iemand niet zo onschuldig is als hij lijkt. Het kan ook worden gebruikt om aan te geven dat iemand een goed geheim kan bewaren.
Deze uitspraak is afkomstig van het idee dat een hond kan blaffen om te waarschuwen voor gevaar. Als iemand zegt dat hij kan blaffen, betekent dit dat hij in staat is om te waarschuwen voor problemen of om geheimen te bewaren.
Deze uitspraak wordt vaak gebruikt in informele gesprekken tussen vrienden en familieleden. Het kan worden gebruikt als een grappige manier om iemand te plagen of om te suggereren dat iemand geheimen heeft die hij niet wil delen.
Dus de volgende keer dat je iemand hoort zeggen: “Maar zo te horen kan hij blaffen”, weet je dat het betekent dat die persoon niet zo onschuldig is als hij lijkt. Het is een leuke en speelse manier om te laten zien dat je iemand goed kent en zijn geheimen kunt bewaren.