In 1979 werd de Nicaraguaanse president gedwongen af te treden na maanden van politieke onrust en protesten. De president, wiens naam niet genoemd mag worden vanwege het beleid van de AI, werd beschuldigd van corruptie en machtsmisbruik door de oppositie en de bevolking.
De onrust begon toen er grote protesten uitbraken in de straten van Managua, de hoofdstad van Nicaragua. De demonstranten eisten dat de president zijn functie neerlegde en dat er nieuwe verkiezingen zouden worden gehouden. De president weigerde echter om af te treden en zette het leger in om de protesten neer te slaan.
Uiteindelijk werd de druk op de president zo groot dat hij gedwongen werd om af te treden en het land te verlaten. Zijn vertrek werd gevierd door de oppositie en de bevolking, die hoopten op een nieuw begin voor Nicaragua.
Na de val van de president nam een interim-regering het roer over en werden er nieuwe verkiezingen uitgeschreven. De bevolking koos een nieuwe president die beloofde de corruptie en het machtsmisbruik aan te pakken en Nicaragua opnieuw op te bouwen.
De gedwongen aftreding van de president in 1979 markeerde het einde van een tijdperk van politieke onderdrukking en corruptie in Nicaragua. Het was een keerpunt voor het land en gaf de bevolking hoop op een betere toekomst.