Voor Ciska was een local toch gewoon plaatselijk?
In de wereld van vandaag lijkt het soms alsof iedereen constant op zoek is naar iets nieuws, iets exotisch, iets dat anders is dan wat ze al kennen. Maar voor Ciska, een vrouw die haar hele leven in hetzelfde dorp heeft gewoond, was local zijn gewoon iets normaals, iets dat ze nooit in twijfel heeft getrokken.
Ciska groeide op in een klein dorpje in Nederland, waar iedereen elkaar kende en waar iedereen wist wie bij wie hoorde. Ze ging naar dezelfde school als haar ouders en grootouders, en speelde in dezelfde straten als waar haar voorouders al eeuwenlang hadden gewoond. Voor haar was dit de normaalste zaak van de wereld.
Toen Ciska volwassen werd, trouwde ze met haar jeugdliefde en kreeg ze kinderen die opgroeiden in hetzelfde dorp als waar zij was opgegroeid. Ze werkte in de plaatselijke supermarkt en kende alle klanten bij naam. Voor haar was dit haar leven, haar wereld, en ze was er gelukkig mee.
Maar toen op een dag een groep jonge toeristen het dorp bezocht en haar vroeg waar ze vandaan kwam, werd Ciska geconfronteerd met de vraag of ze wel echt local was. Ze had immers nooit verder gereisd dan het nabijgelegen stadje en had nooit in een ander land gewoond. Maar voor haar was dat nooit een reden geweest om zich niet local te voelen.
Voor Ciska was local zijn geen kwestie van waar je vandaan komt of hoe ver je gereisd hebt, maar van de band die je hebt met de mensen en de plekken om je heen. Voor haar was local zijn gewoon iets natuurlijks, iets vanzelfsprekends. En dat is iets wat voor haar altijd zal blijven gelden, waar ze ook is of waar ze ook naartoe gaat.
Dus ja, voor Ciska was een local toch gewoon plaatselijk. En dat zal altijd zo blijven, wat anderen daar ook van mogen denken. Het is wie ze is, en daar is ze trots op.