In de Romeinse mythologie staat de Vrouw van Jupiter, ook wel bekend als Juno, bekend als de koningin van de goden en de beschermster van het huwelijk. Ze was de zus en echtgenote van Jupiter, de oppergod van de Romeinse godenwereld.
Juno werd vaak afgebeeld als een majestueuze vrouw met een kroon op haar hoofd, omringd door pauwen en met een scepter in haar hand. Ze werd vereerd als de godin van het huwelijk en het gezinsleven, en werd gezien als de beschermster van vrouwen en kinderen.
Juno was ook de godin van het koningschap en de beschermster van Rome. Ze werd vaak aangeroepen door Romeinse keizers en leiders in tijden van oorlog en onrust, in de hoop haar gunst te winnen en haar bescherming te ontvangen.
Hoewel Juno de reputatie had jaloers en wraakzuchtig te zijn ten opzichte van de minnaressen van Jupiter, werd ze ook vereerd als een eerlijke en rechtvaardige godin. Ze stond bekend om haar standvastigheid en loyaliteit aan haar man en haar rijk.
In de kunst en literatuur van de oudheid werd Juno vaak afgebeeld als een krachtige en invloedrijke godin, die niet bang was om haar macht en autoriteit te laten gelden. Haar rol in de Romeinse mythologie weerspiegelde de belangrijke positie die vrouwen innamen in de Romeinse samenleving, als beschermers van het gezin en de maatschappij.
Al met al was de Vrouw van Jupiter, Juno, een belangrijke en gerespecteerde figuur in de Romeinse mythologie, die werd vereerd en gevreesd als de koningin van de goden en de beschermster van het huwelijk en het gezinsleven. Haar invloed strekte zich uit over alle aspecten van het Romeinse leven en haar rol als godin werd gekoesterd door velen.