Eén van de reformators die brak met de vroegere visie op het rente verbod was Johannes Calvijn. In de middeleeuwen en de vroege moderne tijd was het verbod op rente een belangrijk onderdeel van de christelijke ethiek. Geld lenen en rente vragen was volgens de kerk verboden, omdat het gezien werd als woeker en het uitbuiten van de armen.
Calvijn daarentegen geloofde dat rente vragen niet per definitie verkeerd was. Hij vond dat geld lenen en rente vragen een legitieme manier was om inkomen te genereren en om te investeren in de economie. Volgens Calvijn was het belangrijk dat de economie goed functioneerde en dat mensen de mogelijkheid hadden om geld te lenen en uit te lenen.
Calvijn baseerde zijn visie op rente op de Bijbel, waarin volgens hem geen expliciet verbod stond op rente vragen. Hij geloofde dat rente vragen onder bepaalde omstandigheden geoorloofd was, bijvoorbeeld als het ging om het financieren van een bedrijf of het kopen van een huis.
De visie van Calvijn zorgde voor een breuk met de vroegere opvattingen over rente verbod en had een grote invloed op de economische ontwikkeling in Europa. Zijn ideeën over rente en economie werden later ook overgenomen door andere reformators en hebben een blijvende impact gehad op de westerse economie.
Al met al kunnen we concluderen dat Johannes Calvijn een belangrijke rol heeft gespeeld in het doorbreken van het taboe op rente en het stimuleren van economische groei in de vroegmoderne tijd. Zijn visie op rente heeft de weg geëffend voor een modernere kijk op geld lenen en investeren, die tot op de dag van vandaag nog steeds relevant is.