Golda Meir was van 1969 tot 1974 premier van Israël. Ze was de eerste en tot nu toe enige vrouw die het land heeft geleid. Golda Meir werd in 1969 benoemd tot premier na de plotselinge dood van haar voorganger, Levi Eshkol.
Golda Meir werd geboren in Kiev, Rusland (nu Oekraïne) en emigreerde op jonge leeftijd met haar familie naar de Verenigde Staten. In 1921 verhuisde ze naar Palestina, dat destijds onder Brits mandaat stond. Ze was een van de ondertekenaars van de Israëlische Onafhankelijkheidsverklaring in 1948 en diende als minister van Arbeid en Buitenlandse Zaken voordat ze premier werd.
Tijdens haar ambtstermijn als premier werd Israël geconfronteerd met verschillende uitdagingen, waaronder de Jom Kipoeroorlog van 1973. Golda Meir werd geprezen voor haar vastberadenheid en leiderschap tijdens deze moeilijke periode. Ze stond bekend om haar sterke wil en vastberadenheid en wordt nog steeds geëerd als een van Israëls meest iconische leiders.
Na haar aftreden als premier in 1974 trok Golda Meir zich terug uit de politiek en wijdde ze haar tijd aan het schrijven van memoires en het bevorderen van Israëls belangen in het buitenland. Ze stierf in 1978 op 80-jarige leeftijd, maar haar erfenis als een van de meest invloedrijke leiders van Israël blijft voortleven.
Golda Meir heeft de weg geëffend voor andere vrouwen om hogere politieke functies te bekleden en wordt nog steeds beschouwd als een inspiratiebron voor vrouwen over de hele wereld die streven naar gelijkheid en leiderschap. Haar nalatenschap als de eerste vrouwelijke premier van Israël zal voor altijd worden herinnerd en gevierd.