Zij pikte een half dozijn.
In het pittoreske dorpje aan de rivier liep een jonge vrouw door de straten. Haar lange blonde haren wapperden in de wind terwijl ze met een vastberaden blik vooruit liep. Ze had een missie en niets zou haar daarvan weerhouden.
De vrouw was op weg naar de markt, waar ze wist dat ze een bijzondere taak te vervullen had. Ze had gehoord dat er een tekort was aan eieren in het dorp en besloot om haar steentje bij te dragen. Met een mand in haar hand liep ze langs de kraampjes, op zoek naar de beste eieren die ze kon vinden.
Toen ze eindelijk de perfecte eieren had gevonden, aarzelde ze geen moment en pakte ze een half dozijn. Ze betaalde de marktkoopman en bedankte hem vriendelijk voordat ze haar weg vervolgde. Met de mand stevig in haar hand liep ze terug naar huis, trots op haar kleine bijdrage aan de gemeenschap.
De vrouw wist dat het niet veel was, maar ze geloofde dat zelfs de kleinste daden van vriendelijkheid en hulpvaardigheid een verschil konden maken in de wereld. En dus liep ze verder, met een glimlach op haar gezicht en een warm gevoel van voldoening in haar hart.
Want zij pikte een half dozijn, en dat was genoeg.